16 Aralık 2008

Coştum bugün bir post daha

Neler mi yapıyorum?


Bir kitabı bitirmek bu kadar vaktimi almamıştı epeydir. E tabi her yere koşturursan her şeye fırsat bulamazsın.
Karar verdim, ben Ayşe Kulin'in kitaplarına bayılıyorum. Birbirinden farklı hikayeler, birbirinden farklı karakterlerler, hangi konuda olursa olsun büyük bir ustalıkla yazdığını düşünüyorum.
Fakat bu kitap bana bir numara büyük geldi. Hikaye güzel olmasına çok güzel ama arada sık sık eski Türkçeden terimler bulunuyor ve ben ki yeni Türkçe'ye anca alışmış biri olarak o kelimelerin ne anlama geldiğini düşünmekten bir türlü hikayenin akıcılığına ulaşamadım. Gerçi şimdi alıştım, önemli olan konuyu anlamak, detaylarda takılı kalmamak. Olaylar şu anda baya baya sürüklemeye başladı beni. Mehpare çocuğunu doğuracak mı, Kemal sağ salim geri dönecek mi? Behice hanım da hamile. Kızları nasıl bir tepki gösterecek acaba? Türkiye işgalden kurtulurken kimleri feda edecek... Azra hanım'a ne olacak?

Merak ediyorum, okumayı hızlandırmam lazım.


Bu aralar her yere yetişme çabasındayım. Uzun zamandır bitirmeyi hedeflediğim fakat bir türlü fırsat bulamadığım 1000 parçalı Puzzle'ım hüzünlü bir şekilde bitirilmeyi bekliyor.
Daha önce heves edip (hiç işimiz gücümüz yokmuş heralde) 3000 parçalı bir Puzzle almıştık. 4 ayda bitirdik, ben Puzzle yapmayı çok sevdiğim halde bitirinceye kadar çeşitli bunalımlar geçirdim ve sonrasında aman Puzzle mı tövbeler olsun dedim. Dedim demesine de bakın hiç sözümde durmuş muyum. Anladım ki bu da bir tür hastalık. Anne Geddes resimlerine hayran biri olarak 500 parçalı bebişli Puzzle almıştım. Bu da bir hafta dayanmadı bitti. Hevesimi tam alamayınca kalktım bunu aldım. Kaplanlı falan çok hoşuma gitti, gece de parlıyor.
Kaç ay oldu bu Puzzle'a başlayalı, kaç kişinin eli değdi (ortalıkta durursa tabi değer) Şimdi ise kaç parça eksik acaba merakıyla devam ediyorum. Bakalım bitirmek ne zamana nasip olacak ve kaç parça eksik çıkacak. Bu bitince ne alacağıma karar verdim bile. Uslanmam ben biliyorum.

6 yorum:

Anonim dedi ki...

Vedayı okurken bende çok beğenmiştim, bunun yenisi çıktı umut.

puzzle yapacak sabır bende yok malesef, beni afakanlar basar o derece yani.

^zeynep^ dedi ki...

Cilekcim "umut" veda'nin devami mi? eger güzelse alinacaklar listeme ekleyebilirim.

Puzzle zevk meselesi. Cogu kisi bunlari taktiksel olarak renklere sekillere göre ayirip yapiyor, benim ise ona sabrim yok. Ben direk parcayi bularak yapmam lazim, öyle daha zevkli oluyor:-)

Anonim dedi ki...

Evet devamı niteliğinde Zeynepciğim, yani kitabın arkasında yazan yazıya göre öyle :)

L@L dedi ki...

Zeynepcim, bende bir ara internetten habire puzzle oynuyordum çok zevkli ama çokta sabır istiyor ;)
Veda'yı okudum çok beğendim. Umut nasıl acaba.

Zamandan Sızan dedi ki...

Bel rahatsızlığım başgösterinceye kadar kendimi kaybederek yaptığım yapmaktan acayip keyif aldığım bir uğraştı..bende daima abartanlardandım saatlerimi gecelerimi ona harcayacak kadar başlayınca ve de seversen sonu gelmez bir uğraşı ve kafanı boşaltma şekli..artık eğilmek yasak olduğundan ben yapamayıyorum artık :(
sen keyfini çıkar :)
kulinin bu kitapları ailesini anlatıyor okuduğun büyükbabası ve büyükannesinin hayatı ve osmanlının çöküşüyken yeni çıkan Umut kitabı ise anne ve babasının hayatı ve yeni cumhuriyet yaşamını anlatıyor..şimdi ben okumaktayım.. diğer kitapları gibi gayet iyi ve sürükleyici gidiyor..
cok sevgiler..

^zeynep^ dedi ki...

Cilekcigim verdigin bilgi icin cok tesekkür ederim!

L@lcigim, ben internette hic oynamadim daha, bir de ona kapilmiyim ben en iyisi:-)

Puzzle gittigi yere kadar Kiymetcigim!:-)
Bel rahatsizligindan daha önce de bahsetmistin, cok gecmis olsun diyorum tekrar. Ugras icin alternatif coook...
Kulin hakkinda verdigin degerli bilgiler icin cok tesekkür ederim! Bunlari bilerek okumasi daha keyifli olacak.
Sevgiler!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...