Anneme yaptigim tablo

Annem geçen sene yatak odalari için içinde kirmizi renkler bulunan bir tablo istemisti benden. Isterken böyle bisey beklemiyordu tabi, bir tane tuval üzerine çiçekler filan istemisti sadece. Ben de oturdum, uzun uzun düsündüm, sonra böyle bisey yapmaya karar verdim. Annem o kadar begendi ki, yatak odasinda yazik olacak diye salona, yemek masasinin bulundugu yere asti bu galata kuleli tablomu.

Herkesin sürekli sordugu sey ise, neden imzasini atmamis, bu tabloya imza sart :) Ben ressam degilim, alisik degilim ki öyle imza filan :) 

Ne yaptim?

Hiç bisey yapmadim aslinda, geçen Cuma 3.5 saatte anca bir cibinlik ve yatak örtüsü dikebildim o kadar. Benim için tek birsey hazir olsa yeterdi zaten, o da bebisimizin kullanacagi yatak ve giyecegi ilk kiyafetler. Kiyefetleri yikadim, küçük yatak takimini diktim. En azindan birseycik olsun benim elimden çiksin diye. 4 hafta sonra bebegimiz gelecek, 1 ay sonra tasinacagiz. Tasinmayi fazla kafaya takmiyorum, yavas yavas paketliyorum herseyi. Tek derdim, minigin vaktinden çok çok önce gelmemesi. 

Tüm bunlarin disinda kiz kardesim, annem de haril haril hazirliklar içindeler :) onlar belki de benden daha heyecanli :)

Annem durmadan örüyor, kiz kardesim de çok tatli bir oyun halisi dikmis, onlari da pek yakin zamanda paylasicam :)

Hadi bir de az önce bloga koymayi düsünmeden çektigim son halimi paylasayim hazir ugramisken :)

37. Hafta :)

Rüyalarin Cupcake dolsun güzelim :)

Şeker gibi bir kıza şeker gibi nevresim takımı yakışır dimi? Taa burada ölçtüm biçtim kestim, anca yayinliyorum.

İnternette gördüğüm bir kaç bebek odasından ilham alarak, bulamazsam kendim yaparım diyerekten çıktım bu zorlu yola ama değdi. Yegenelerim için el emegi biseyler yapmayi çok seviyorum.

İnternet araştırmalarım sonucunda bu kumaşları buldum. Şu renkler mi bu bu renkler mi, şunlar mı uyumlu bunlar mı derken, en uyumlu kumaşları bir araya getirerek böyle bir şey çıkardım ortaya.

Buyrun yegenim Azra'nin odasina:

Herkese iyi haftasonlari ;)

ölç, biç, kes, dik?

Pazartesi günleri daha da bir yorgun oluyorum, bu yüzden akşamları çok sevdiğim Zumba'dan feda edip, el işlerine yöneliyorum. (Zumbaya gitsem daha iyi, bi saat git gel, el işi olunca gece 1'lere kadar uğraştım) :))

Boyaları koyduğum yerden çıkartmak zor gelince, bu sefer siparişini verdiğim kumaşların başına geçtim. Bizim aileyi minik bir mucize daha şereflendirecek Allah'ın izniyle, bir kez daha teyzişko oluyorum ben :) yaramaz cimcimeye hazırlık yapıyorum harıl harıl.

Yıllardır dikişle uğraşmamıştım. Okulda en sevdmediğim ders el işi dersiydi. Dikiş nakış, örgü sıkardı beni, en sona ben kalırdım hep. O kadar nefret etmeme rağmen, dersleri iyi dinlemişim, baya birşeyler kalmış aklımda.

Önce ölç, biç, kes... hmnm sonra ne geliyordu...? iğnele, çiz, teğelle, dik??

İlk olarak birlikte kullanacağım kumaşları yıkadım, birbirini boyarlar mı diye bakmak için. Sonuç gayet iyiydi. Sonra bir güzel ütüledim (ki bu dikmeden önce işimi kolaylaştırdı, zaten ütü masasında iğneledim, teğelledim kumaşı)

Bebek için kullanılacağından her beğendiğim kumaşı seçemedim, % de 100 pamuklu ve 60 derecede yıkanılabilir olmasına dikkat ettim. 

Valla aklımda böyle bunlar kalmış, uğraştım kendi çapımda. Kolay olmadı, kumaşı 3 kere teğelledim söktüm, ilkinde kumaşın birini ters birini düz koymuşum - yamuk kesmişim. Gece gece dikiş makinesiyle apartmanı salladım :)) 

Sonuç için biraz bekleticem. Benim meraklı kardeşim ağzımdan laf alamayınca buralara bakar şimdi, sürprizi kaçar :) gerçi kaçacağı kadar kaçtı sanki... Neyse.

yeğenime yaptığım kapı süsü

Teee geçen sene minik kuzum doğduğunda, gecemi gündüzüme katarak alecele yaptığım kapı süsü. Hayvancıkları önceden hazırlamıştım ama küçük adamın ismi bir türlü netleşmediği için, o sona kalmıştı. Bu yüzden eteklerim tutuşarak, kardeşim hastaneden çıkmadan yetiştirmeye çalışmıştım. Hayatımın ilk ve son detaylı keçe çalışmasıydı. Sabır işiymiş.

Aradan 1.5 sene geçti, anca paylaşabiliyorum. Beni gidi tembel teyze beni! =)

Kalıpları internette gördüğüm bir sayfadan baka baka, kendim çizerek çıkardım, fena olmadı, ben çok sevdim.

İsmimiz sarı-kırmızı olmazsa olmazdı, hem aslanlı kaplanlı temaya da çok yakıştı...

En zoru kesim ve dikiş kısmıydı. Parçaları birleştirmesi çok zevkliydi.

Yine aynı küçük adam için yaptığım bez pasta ve şeker tepsisi vardı bir de.

Mutlu haftasonlarınız olsun!

Görüşmek üzere!

çizmelik yaptım en kokoşundan

Fikri ve yapılışı burada gördüm. Bu hatun ne yapsa beğeniyorum ama bunlar tam işime yarayacak şeylerdi. Onunkiler kadar olmasada ona yakın bişey çıktı ortaya. Kumaşların kokoşluğu yeter bea ;)

En zor kısmı malzemeleri toplamaktı. İlk iş ve en kolay iş şişeleri biriktirmek oldu, sonra silikon tabanca (anam bunlara silikon dayanmıyormuş ayol).

Bir çok yerde deli gibi kumaş aradım, aslında almak istediğim renkler bunlar değildi, daha sade, her çizmeye uyabilecek tonlarda kumaş istiyordum sayfada gördüklerim gibi ama bu kumaşları görünce aşık oldum resmen, başka kumaşlara bakamadım bile =)

Ayrıca o perde püsküllerinden hiç bir yerde bulamadım. Sadece bant ve elimde bulunan malzemelerle yetindim. Bu ülkede hiç birşey olmadığı gibi olanı da aşırı pahalı, beni çileden çıkarıyor. Çeşitlilik denen şey yok, kuduruyorum resmen.

Önce deneme olarak kendime yaptım bir çift, sonra sırasıyla kardeşlerime de birer çift yaptım, resmen seri üretime geçtim ve toplamda 54 pet şişe 6 çift çizmeliğe dönüşerek yeniden hayat buldu!!!

Ama Maegan'ın anlattığı kadar basit olmadı yapılışı. Beni zorladı biraz. Tecrübesiz ben onlarca kez elimi yaktım ve silikon tabancanın pet şişeyi eritebileceği aklıma gelmedi. Yapıştırıcıyı önce kumaşa geçirip, pet şişeye öyle yapışırmak daha mantıklı.

Çekim için mankenlerimi bir araya topladım =P

Paketleme işlemi, pek severim !

Sonra Noel Anne misali paketleri sahiplerine dağıttım 

;)

Tam mevsime uygun hediye oldu!!

değişik bişeyler

Tatil yazılarıma devam edeceğim, hatta işler yolunda giderse bu akşam bile gelebilir yeni yazı ama biraz da değişiklik olsun diye bu günlerde nelerle uğraşıyorum ona bir bakalım.

Ne zamandır, Küba hatırası olarak aldığımız resime çerçeve yapmamız gerekiyordu. Trinidad şehrinde, kolu alçılı bir ressamdan aldığımız resim, çerçevesiyle birlikte götüremeyeceğimiz için, çerçevesinden çıkartılmıştı. E tabi yağlı boya çalışması olunca da, onu cam çerçeveye koyasım gelmedi, özelliği kaybolacak diye. 

Mecburen kendimiz malzemeleri alıp o ebatlarda birşeyler uydurmamız gerekiyordu. Ben bu çerçeve işini bazen üşengeçlikten, bazen unutkanlıktan bir türlü hayata geçiremiyordum.

Havaların soğuması ve erken kararmasıyla birlikte evdeki DIY işlerini hızlandırdım. İşe ilk olarak silikon tabanca almakla ve sonrasında tahta alıp uygun ebatlarda kestimekle başladım ve nihayet çerçevesiz durmayı haketmeyen resimi 11 aydır beklediği çerçevesine kavuşturdum, öyle mutluyum ki anlatamam! Yapımı bir saat bile sürmedi yani. 

Tüm bunların dışında Cumartesi sabahı işlerimi erkenden halledebilmek için erken kalktım ve bu güzellikler takıldı gözüme. "Kendin topla" çiçek tarlasından evime ay çiçeği topladım, bunu daha sık yapmalıyım. Çiçekleri istediğin gibi, kendin beğenip topluyorsun. Tane fiyatları orada yazılı, topladığın kadar parasını kumbaraya atıp gidiyorsun. Makası, paketlemek için kağıdı, ipliği, herşey orada, bence acil durumlar için çok pratik.

yine balkonum: 

sevimli pencere ve pencerenin önündeki sevimli ahşap masa dekoru:

Zamanımın kalan diğer kısmı ise

bolca spor yapmakla,  

haftada bir sevgilinin maçını izlemekle,

ve minik aşkım bücürümle geçiyor. 

Böyle akıp gidiyor işte hayat, 

Allah enerjime zeval vermesin =P

mutlu bir haftanız olsun!!!

;)

şekerlik - minik projelere devam

Bir sürü bir sürü şey birikti paylaşmak istediğim yahu... bu aralar vızır vızır paylaşasım var, sevinçten heralde =D

Bunlara proje demesi de olaya farklı bir hava katıyor. Birden bire aklıma gelmesiyle yaptığım sepetimsi şeker tepsiciği... hasteneye ziyarete gelenlere şeker veya çikolata ikram ederken öyle ot gibi paketinden ikram edilmesini istemedim, hem daha sonra mevlüt şekerleri için de kullanılabilir.

Kafamda nasıl bir şey istediğime dair net bir fikir vardı ama istediğim malzemeleri bulamadım, bulamayınca da, karşıma çıkan bu malzemelerle doğaçlama bir şeyler yaptım, fena olmadı yine de. Sonuçtan gayet memnunum ;o)

Lakin kötü olan bunu hastanede kullanamaması oldu =S mevlüte kaldı artık ne yapalım =/


Son bir minik proje kaldı paylaşmak istediğim, onu da dün gece bitirebildim nihayet. İlk firsatta paylaşırım.

bez pasta - minik minik projelerden bir tanesi

Demiştim ya geçenlerde, minik minik projelerim var diye. Onlardan bir tanesi buydu. Daha farklı daha kreatif bir şey olabilirdi belki ama bu benim yaptığım ilk bez pasta olduğu için bana göre büyük ve değişik bir projeydi =D



Ne zamandır yaptım duruyor evin baş köşesinde, bebişin gelmesini bekliyordum, buraya daha erken koysaydım fotoğraflarını annesi görecek, sürprizi kaçacaktı. Ama nasıl can atıyorum hediyeyi emanet etmek, paylaşmak için, nihayet kısmet oldu. Zamanla diğer miniş projelerime de gelecek sıra ;)

Nasıl yapıldığını bir çok çeşitli DIY videolarında izleyerek, elimdeki malzemelerle bana göre yapılışı en uygun biçimde hazırlamaya çalıştım. Bir çok videoda minicik bezleri yuvarladıktan sonra lastikle sabitleştiriyorlardı, o lastikler hem hijyen açısından hem bezde iz bırakma açısından içime sinmeyince, oldukça ince kağıtları şeritler halinde kestim, yuvarladığım bezleri onlara sardım ve bantladım. Benim tavsiyem (ben bunu malesef daha sonra okudum bir yerde) en küçük boy bezlerden almayın, ben yaptım siz yapmayın, hani eğer yapmayı düşünürseniz. Böylece bez pasta daha uzun süre "süs" görevi görür. (Bu arada evimin baş köşesi birden pek boş kaldı dün hediyeyi hastaneye götürünce, o derece özdeşleşmiş.)

 

 

 

       ve en son hali: