ister sanata, ister sokaklarına, ister nutella sürülmüş kreplerine veya yeniden sevgilinize aşık olabilirsiniz. Ama mutlaka bir aşık olursunuz yani...
Kısa bir gezimiz oldu demiştim ya hani. Paris'e kaçtık biz. Gezdik, gördük, öğrendik, bekledik, üşüdük, yorulduk, heyecanlandık, eğlendik, eğlendik, eğlendik. Ve ben şunu anladımki, fiziksel yorgunluk, zihinsel yorgunluğuma çok iyi geliyor =) ayaklarıma kramplar girene kadar yürüyebilirim yani, yeterki işin ucunda gezmek olsun.
İlk hedef Eyfel kulesine çıkmak olsada yağmur yağdığı için önce Le Louvre müzesini gezdik (onun fotoğraflarını ayrı yayınlayacağım).
Ertesi gün ilk işimiz doğru Eyfel kulesine gitmek oldu, 3 saatlik bir bekleyişten sonra muradımıza erdik=) Beklerken öyle soğuktu ki hava, hem rüzgarlı, öyle üşüdümki, tüm bunların üstüne sıramızı hindular kapınca hepten terelellendim, bir de konuşamıyorum, adamlar mıngara mıngara konuşuyor, ben ordan hoop karrrrdeşim sıraya geçsene diyemiyorum, zaten sürü halinde gelmişler, sinir oldum, isyan ettim, dedim ki:
Bu kuleye bir defa çıktıktan sonra beni bir daha hiç bir kuvvet çıkaramaz... Paskalya bayramı (bizim deyişimizle nam-ı diğer "yımırta bayramı") dolayısıyla epey kalabalıktı her yer.
Yine bir sürü fotoğrafla döndük...
Mutlu olduk....
